Voerhoeveelheid
1,8 jaar langer
Mediane levensduur.
Met minder voer.
48 Labradors. Hetzelfde voer, in een gecontroleerde voedingsstudie. Mediane levensduur: 13,0 jaar in de groep met minder voer, tegenover 11,2.
Wetenschap en bewijs
Onderzoek kijkt verder dan de ingrediëntenlijst. Voerhoeveelheid, lichaamsconditie, verwerking en vertering verdienen allemaal aandacht.
Onafhankelijk hondenonderzoek, in heldere cijfers.
© Alvan Nee / UnsplashVoerhoeveelheid
1,8 jaar langer
48 Labradors. Hetzelfde voer, in een gecontroleerde voedingsstudie. Mediane levensduur: 13,0 jaar in de groep met minder voer, tegenover 11,2.
Lichaamsconditie
50.787 honden onderzocht
Bij 12 rassen hing overgewicht samen met een kortere levensduur.
Verwerkingsmarkers
2 tot 3× hogere urinemarkers
Drie aan verwerking gerelateerde stoffen, gemeten in urine, waren hoger in de droogvoergroep bij een vergelijking van 57 honden.
Voeding en vertering
4 diëten vergeleken
Acht honden. Geëxtrudeerde, licht gekookte en rauwe diëten. De verteerbaarheid en samenstelling van het darmmicrobioom verschilden tussen de diëten.
Het onderzoek testte voerhoeveelheid, geen INU of rauwvoer. Het toont geen levensduurvoordeel van INU aan.
Rauw voer vraagt zorg, van de diepvries tot de voerbak.
Bekijk wat er in het voer zitOnafhankelijk hondenonderzoek. Geen van deze studies testte INU-voer; ze geven richting aan de vragen waarop we onze aanpak baseren.
48 Labradors kregen hetzelfde voer; één groep kreeg vanaf het begin 25% minder. Mediane levensduur: 13,0 tegenover 11,2 jaar. De les is een nauwkeurige portie, geen kleinere: het plan van jouw hond bepaalt zijn eigen hoeveelheid. Kealy (2002) en Lawler (2008) beschrijven dezelfde groep.
50.787 gecastreerde of gesteriliseerde huishonden van middelbare leeftijd, verdeeld over 12 rassen. Honden met overgewicht leefden gemiddeld korter, bij alle soorten voer. Dit is een observationele studie en toont dus een verband. Beide onderzoeksprogramma’s hadden banden met de diervoedingsindustrie.
Palaseweenun en collega’s vergeleken 29 rauwgevoerde en 28 drooggevoerde honden met urinemonsters. Drie verwerkingsmarkers (vrije CML, CEL en LAL, genormaliseerd voor creatinine) waren 2,03, 2,14 en 3 keer hoger in de droogvoergroep. Het gaat om chemische markers in urine. Een vergelijking uit 2024 (Bridglalsingh en collega’s) vond enkele AGE-verschillen, maar geen verschil in totale urinaire AGEs of serum-sRAGE.
Algya en collega’s voerden acht volwassen Beagles vier commerciële diëten, geëxtrudeerd, licht gekookt en rauw, in perioden van 28 dagen. Verteerbaarheid en samenstelling van het darmmicrobioom verschilden tussen de diëten; ontlastingsscores niet. De diëten verschilden zowel in ingrediënten als in verwerking. Banden met en financiering door Freshpet worden in het artikel vermeld.
De gezondheidseffecten van rauwvoeding op lange termijn worden nog onderzocht, onder meer in de Dog Aging Project-analyse uit 2025. Onderzoek naar rauwvoerveiligheid wijst op gevalideerde ziekteverwekkercontroles, tests per partij en zorgvuldig omgaan met voer thuis. Elke INU-partij wordt vóór verzending getest.
Foto: Alvan Nee / Unsplash, gebruikt onder de Unsplash-licentie.